آتشی نمى سوزاند “ابراهیم” راو دریایى غرق نمی کند “موسى” رامادری،کودک دلبندش را به دست موجهاى خروشان “نیل” می سپاردتا برسد به خانه ی فرعونِ تشنه به خونَشدیگری را برادرانش به چاه مى اندازندسر از خانه ی عزیز مصر درمی آوردمکر زلیخا زندانیش می کند ، اما عاقبت بر تخت ملک می نشینداز این “قِصَص” قرآنى هنوز ...

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست***بگشای لب که قند فراوانم آرزوست ای آفتاب حسن،برون آ دمی ز ابر***کان آن چهره مشعشع تابانم آرزوست گفتی ز ناز>***آن گفتنت که>آرزوست زین همرهان سست عناصر دلم گرفت***شیرخدا و رستم دستانم آرزوست دی شیخ باچراغ همی گشت گرد شهر***کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست گفتند یافت ...

حاجی آنطور در خودت رفته ای دلم غصه اش میشود ...سرت را بالا بگیر ...به چه می اندیشی ؟از چه دلگیری ؟راستی حاجی قبلاًها یه عده ای میگفتند شما رفتید بجنگید که چه بشود ؟خودتان خواستید خودتان هم شهید شدید آن وقتها جبهه میگرفتم و جوابشان را میدادم حالا خودمانیم ،بینی وبین الله رفتی که چه بشود ؟رفتی که آزاد...